Pjakkur -2-

Mynd: Sómi til vinstri og Pjakkur til hægri, á myndinni má sjá muninn á yfirveguðum hundi og óöruggum.

Ég og Matti fórum með Pjakk og eiganda hans í göngu fyrir stuttu að æfa það að mæta öðru fólki sem var á röltinu nálægt heimili hans, en hann hefur hingað til brugðist illa við því. Sérstaklega ef fólkið er með hatt eða eitthvað sem honum finnst skrítið. Matti og eigandinn löbbuðu með Pjakk og Sóma en ég fór á undan með teppi og regnhlíf og var manneskjan sem þau mættu.

Fyrst setti ég á mig hettu, lét hettuna hylja mest allt andlitið og mætti þeim þannig. Pjakkur gelti en Matti leiðrétti og lét hann slaka á. Endurtókum þetta og það gekk vel. Því næst vafði ég teppi um mig og lét það flaksast í vindinum. Pjakkur horfði mikið á mig en gelti ekki og gekk áfram. FLOTT. Því næst var ég með regnhlíf, sennilega eitthvað sem Pjakkur hafði ekki séð áður. Hann starði á þennan furðulega hlut en þetta gekk allt vonum framar. Með æfingunni slakar Pjakkur betur á og hættir að spá svona mikið í því sem hann mætir. Í svona æfingum skiptir mestu að hundurinn er í höndunum á einhverjum sem hann treystir að taki þær ákvörðunartökur sem þarf að taka í staðinn fyrir að gera það sjálfur. Hann þarf að hafa yfirvegaðan foringja. Matti er tilvalinn í svona verkefni enda mikið foringjaefni.

Síðan fórum við inn og tókum aðeins á geltinu þegar heyrist í bíl keyra að og þegar dyrabjallan hringdi og með nokkrum endurtekningum var hann hættur að gelta. En svona æfingar þarf að endurtaka þangað til hundurinn finnst þessi hljóð ekki merkileg lengur.
Núna yfir verslunarmannahelgina var mikið af fólki á kreiki. Matti nýtti sér það og fór með Pjakk niður í bæ þar sem var svið með fullt að tónlist og mikið af fólki. Sómi kom með til að auðvelda Pjakki að aðlagast og gekk rosa vel. Þegar fólk og krakkar spurðu hvort þau máttu klappa var sagt að það væri í lagi að klappa Sóma en ekki Pjakk og það gekk mjög vel. Pjakkur var þónokkuð stressaður til að byrja með sem er eðlilegt, enda mikið áreiti yfir þessa daga en hann náði svo að slaka á.Matti fór líka með hann áður en hann fór niður í bæ og lét hann hlaupa á hundasvæðinu og losa sig við alla auka orku sem hjálpar alltaf. Við röltum fram og til baka um bæinn og vorum mjög sátt við árangurinn. Þegar maður hugsar til baka sér maður mjög miklar framfarir hjá Pjakk. Hann lenti á góðu heimili þar sem eigendurnir hafa mikin vilja til að hjálpa honum en það skiptir öllu þegar hundur er í endurhæfingu.